Dr NO is vertrokken…

We zijn vertrokken!

Onze boot hangt vol met liefde! Liefde die we van jullie gekregen hebben tijdens onze afvaart.
Het deed ons deugd dat jullie zo talrijk aanwezig waren. Tussen de Baskwadders en de muzikale noten door werd er veel gelachen en ook traantjes weggepinkt.
Ondertussen zitten we in Bretagne. De verse kruiden hangen te drogen, de winches zijn gesmeerd en zelfs de hangmat is geïnstalleerd. We zijn helemaal klaar en laten de avonturen op ons afkomen.

Voor wie de speech van Erik nog eens wil nalezen:

“Meestal gaat het zo.
Ik sta voor Sint-Pieter en geef mijn papieren af. Terwijl hij erin zit te bladeren probeer ik reikhalzend te zien wat er achter hem is, of er al rijstpap klaar staat en zo.
Plotseling kijkt hij op en zegt heel ernstig: Dus gij hebt niet rond de wereld gezeild, Erik.
Ik schrik en vraag: Euh neen Sint-Pieter, waarom vraagt gij dat?
Hij antwoordt: Het was toch uw droom, al van in het begin van de jaren 80?
Jullie kennen mij, ik lul mij overal uit, maar nu heb ik het moeilijk en val over mijn eigen woorden: Jaja, Meneer de Sinte-Pieter, dat is waar, van zodra ik het zeilen had leren kennen begon ik te dromen van verre zeilreizen en ik las stapels boeken over mensen die rond de wereld vaarden, dikwijls met kinderen, of helemaal alleen en zo. Ik liep er elke dag over te dromen en dat is nooit over gegaan. Maar het is allemaal niet zo eenvoudig, Meneer de Sinte-Pieter, het was niet realistisch, en ik had geen geld en geen tijd en de kinderen waren te klein en de kinderen waren te groot. En daarbij, ik moest gaan werken!
Ik had geld nodig om een mooie auto te kopen, want die had ik nodig om te gaan werken. En ook, pas op, van dat werken krijgt ge veel stress, en door die stress allerlei ziektes, aan uw slokdarm en al, ge wilt het niet weten. Afijn, omdat ge riskeert van ziek te worden hebt ge zekerheid nodig, dus moet ge hard werken om die zekerheid op te bouwen. Door al die zaken, Meneer de Sinte-Pieter, heb ik er mij bij neer moeten leggen dat dat zeilen rond de wereld toch niet voor mij zou zijn.
Ik vind zelf ook niet dat mijn uitleg geloofwaardig is, maar wat moet ik zeggen? Hij zwijgt en kijkt me aan, en ik zie aan zijn gezicht…

Dat het niet goed is

Zo word ik wakker, met een tristesse, maar ik zie op de klok dat het al tijd is om op te staan. Vooruit, hop hop, het leven heeft mij nodig!

Voor een ander begin van hetzelfde verhaal, moet ik zowat vijftig jaar teruggaan in de tijd. Ik heb namelijk het geluk gehad mijn overgrootvader te kennen, de opa van Tante Maggie. De mens was oud en zat in zijn zetel zijn pijp te roken aan het raam. De oudjes spelen tegenwoordig op hun tablet, maar toen zaten ze door het raam te kijken.
Op een dag zag hij op straat twee jonge mannen met hun rugzak voorbij stappen. Tedju, hoor ik hem zeggen, dat had ik vroeger moeten doen. En hij voegt eraan toe: Toen ik jong was.
En ik dacht: ah? Gaat dat zo? Dus je bent oud en je hebt spijt van de dingen die je niet gedaan hebt. Je hebt niet automatisch alles gedaan dat je moest doen, waar je van droomde. En als klein bazeke bedacht ik: ik moet opletten dat ze mij niet bij mijn lepels hebben.

In nog een ander begin, oktober 2014, kijk ik in restaurant Le Grand Bleu in Gent in de ogen van een mooie zeemeermin.
Haar ogen zijn zo diep als de oceaan.
Ze neemt me mee en geeft me van haar toverdrank.
Bedankt Nancy, voor al die toverdrank, en voor de oceaan die we samen overgestoken hebben, niet alleen letterlijk. Bedankt dat we hier vandaag samen zijn, hier, nu, in Oostende, klaar om te vertrekken.

Zo lieve mensen, bedankt dat jullie allemaal naar Oostende gekomen zijn om ons uit te zwaaien; ik zou jullie nog zo veel willen vertellen, over de filosofie van Sterling Hayden en Jacques Brel, maar dat zal voor een andere keer zijn. Als jullie ons nu willen excuseren? We moeten naar Oostende.
Weliswaar met een grote omweg…”

The Mystery Girl

Jullie vroegen het je af.

Neen, ik was niet alleen toen ik 2 jaar geleden besliste om mijn droom waar te maken om rond de wereld te zeilen. Ik beleefde samen met mijn vriendin een paar spirituele gebeurtenissen die ons deden inzien dat wij dit moesten doen, dat het kon, en dat het mocht.
Het ontmoeten van een koppel in Londen dat zo’n een reis al gemaakt heeft, was de eerste aanzet. Een paar maanden later kwamen we diezelfde mensen tegen in La Trinité sur Mer. Een voorteken dat het universum dit avontuur voor ons in petto had!  Onze gesprekken draaiden steeds meer en meer rond hetzelfde thema…
Wij kunnen nu ook het romantische detail verklappen dat ‘Le Grand Bleu’ het restaurant is waar Nancy en ik onze eerste date hadden. Dat Le Grand Bleu ook verwijst naar een mooie film, de Grote Oceaan en een dolfijn, was mooi meegenomen.
Maar Nancy ’s verhaal is niet zonder slag of stoot gegaan. Ze had de voorbije 2 jaar heel wat hindernissen te overwinnen. Het heeft lang geduurd voor ze zekerheid had of ze mee de wereld rond kon, er moest immers een regeling voor haar kinderen afgesproken worden. Het is nu duidelijk dat ze niet heel de reis aan boord zal zijn, wel bepaalde stukken. Alvast juli en augustus dit jaar.
Dus Nancy vertrekt op 8 juli met mij vanuit Oostende. Welkom aan boord, Nancy!
PS: check het profiel van Nancy op deze website.

ANTI-FOULING TESTEN

Tijdens onze zeiltocht rond de wereld wil Erik, die een old-school chemicus is, een paar innovatieve ideeën rond anti-fouling verven testen op onze boten.  Die producten zijn nodig om aangroei van zeepokken op de romp te vermijden.  Erik doet al jaren onderzoek naar dergelijke verven, die tot op vandaag nog giftige producten bevatten.

Aan de UGent werd een product ontwikkeld op basis van afval van schaaldieren.  Hoe kan je dit beter testen dan door er eens mee rond de wereld te varen?

Erik heeft trouwens ook zijn eigen formule ontwikkeld, op basis van uitsluitend natuurlijke producten.  Ook deze verf wordt getest tijdens het Sailing Le Grand Bleu project.

Ten slotte is er een samenwerking met de UHasselt en de KULeuven rond het inzetten van nano-technologie voor deze toepassing.

Tijdens de reis wil Erik geregeld duiken met zijn camera om de werking van de testvlakjes op te volgen.  Zijn grote droom is dat die giftige producten eindelijk kunnen vervangen worden door een milieuvriendelijke versie.

http://www.ugent.be/nl/actueel/persberichten/zeilboot-beschermlaag-coating-schaaldier-afval-biologisch-gent-zeepokken.htm

Op de foto: het roer van Dr NO met drie testvakjes.